برای عضویت در کانال رسمی سایت خبری، تحلیلی عصرسیاست اینجا کلیک نمایید.
 

نمایش نمایش

شناسه : 24119085


آنچه در سال‌های اخیر در جریان اصلاحات به وقوع پیوسته، تحقیر جدی اصلاح‌طلبان را به همراه داشته است. تحقیری که حالا صدای برخی از اصلاح‌طلبان و نمایندگان این جریان را نیز در آورده است.

عصرسیاست؛ یادم می‌آید سال‌ها قبل سریالی از تلویزیون پخش می‌شد که در قسمتی از آن سریال اعضای دو خانواده به تماشای مسابقه فوتبال بین تیم ملی ایران و ژاپن نشسته بودند. در حین تماشای مسابقه پدر یکی از خانواده‌ها از موقعیت‌های تیم ژاپن ابراز احساسات می‌کرد به طوری که با این سئوال دیگران مواجه شد که مگر طرفدار تیم ملی ایران نیستی که از موقعیت‌های تیم حریف ابراز خوشحالی می‌کنی؟ او در پاسخ گفت نه من طرفدار تیمی هستم که قوی‌تر باشد و الان ژاپن قوی‌تر از ایران است!

حکایت جریان اصلاحات در سال‌های اخیر به ویژه در انتخابات ریاست جمهوری سال 92 و البته انتخابات مجلس در اسفند ماه 94، حکایت همان فردی است که به زعم خودش طرفدار تیم قوی‌تر بود. اصلاح‌طلبان در انتخابات ریاست جمهوری یازدهم کاندیدای اصلی اصلاحات یعنی محمدرضا عارف را کنار زدند و با فشار زیادی که بر روی او آوردند موجب شدند تا از صحنه‌ی انتخابات انصراف دهد و از فردی حمایت کردند که هیچ‌گونه سابقه اصلاح‌طلبی نداشت. اصلاح‌طلبان در انتخابات خرداد ماه 92 به خوبی می‌دانستند که حسن روحانی نسبتی با جریان اصلاحات ندارد و اگر قرار باشد بین او و محمدرضا عارف فردی نماینده اصلاح‌طلبان باشد، یقینا آن فرد معاون اول دولت اصلاحات است. اما آن‌ها چون می‌دانستند عارف قابلیت رای آوری ندارد و روحانی چنین قابلیتی دارد، عضو شورای مرکزی جامعه روحانیت مبارز را بر معاون اول دولت اصلاحات ترجیح دادند و حتی با فشارهای زیادی که بر روی عارف آوردند او را مجبور کردند تا از صحنه‌ی انتخابات کنار برود. همین برخورد با عارف در جریان انتخابات مجلس شورای اسلامی نیز صورت گرفت به طوری که آن‌ها در جریان انتخابات هیئت رئیسه‌ی مجلس، باز هم علی لاریجانی را بر محمدرضا عارف ترجیح دادند چرا که او را برای پیشبرد اهداف موردنظرشان مناسب‌تر می‌دانستند. 

در واقع آنچه در سال‌های اخیر در جریان اصلاحات به وقوع پیوسته، تحقیر جدی اصلاح‌طلبان را به همراه داشته است. تحقیری که حالا صدای برخی از اصلاح‌طلبان و نمایندگان این جریان را نیز در آورده است. همین چند روز قبل بود که ابوالفضل موسوی نماینده مردم یزد در مجلس شورای اسلامی با انتقاد از رویه‌ی حاکم و نوع موجهه‌ی تحقیرآمیز حسن روحانی با اصلاح‌طلبان گفت: «رئیس‌جمهور خیالش از اعضای فراکسیون امید راحت است و می‌داند این فراکسیون از مجموعه دولت حمایت خواهد کرد و همین خاطر جمعی موجب شده است که ارتباط قویی با فراکسیون امید بر قرار نکنند. باید رابطه دولت و رئیس‌جمهو با فراکسیونی که حامی‌اش است، بهتر باشد .اصلاح‌طلبان قصد دارند برای انتخابات ۹۶ هم از آقای روحانی حمایت کنند اما اگر این شیوه‌ی رئیس‌جمهور برای تعامل با اصلاح‌طلبان ادامه پیدا کند فراکسیون امید و اصلاح‌طلبان تدبیری دیگر خواهند اندیشید.»

گلایه‌های نماینده فراکسیون امید مجلس از رئیس‌جمهور به برخوردهای تحقیرآمیز حسن روحانی با اصلاح‌طلبان مربوط می شود. برخوردهایی که نشان می‌دهد روحانی به خوبی از واقعیت حاکم بر اصلاح‌طلبان آگاه است و می‌داند آن‌ها چاره‌ای جز حمایت از او در انتخابات آتی ندارند. آری، جریان اصلاحات این روزها در موقعیتی نیست که بخواهد و بتواند کاندیدای مستقلی در انتخابات ارائه کند و فرد خاصی را مقابل حسن روحانی علم کند. روحانی نیز به وضوح از این شرایط اصلاح‌طلبان خبر دارد و می‌داند تنها راه پیش‌روی آن‌ها در انتخابات آینده حمایت از او است. همین مسئله موجب شده تا روحانی خیالش از جانب اصلاح‌طلبان راحت بوده و وی در پی جلب رضایت بخشی از اصولگرایان نیز باشد. اصلاح‌طلبان هرچند سعی کرده‌اند اینگونه القا کنند که روحانی مدیون آن‌ها است و رئیس‌جمهور برای ادامه کار به آرا و حمایت‌های آن‌ها نیاز دارد اما هم روحانی و هم اصلاح‌طلبان به خوبی می‌دانند که نیاز اصلاح‌طلبان به روحانی به مراتب بیشتر از نیاز او به جریان اصلاحات است.

نویسنده: حمیدرضا زارع






جدیدترین ها جدیدترین ها